مسیر Beastie Boys به هیچ وجه برنامه ریزی نشده بود - البته نه در زندگی واقعاً است. اما داستان آنها به ویژه غیر سیستماتیک و پر سر و صدا بیش از هر چیز است.
طی یک میزگرد اخیر با HipHopDX ، Ad-Rock ، Mike D و کارگردان Spike Jonze در مورد داستان پسران Beastie مستندی که روز جمعه (24 آوریل) از طریق Apple TV + در سطح جهانی منتشر شد. روند متراکم سازی حرفه ای 40 ساله در دو ساعت فیلم همانقدر خستگی ناپذیر بود که تصور می کنید. اما همانطور که آنها از پانک راک خود یادآوری کردند ، دارای مجوز برای بیماری سوپراستارمی و اختراع بعدی ، آنها فهمیدند که الگویی را پیدا کرده اند.
مایک دی توضیح می دهد ، در ابتدای نوشتن این نمایش ، ما وقتی در صحنه در مورد آن صحبت کردیم ، بسیاری از تاریخچه خود را فهمیدیم ، آنقدر درباره تصادف و تصادفات شاد بود. برای اینکه بدانیم چه خبر است ، من قطار را از مدرسه می گرفتم ، پیاده می شدم ... چند فروشگاه مختلف ضبط در مرکز شهر نیویورک وجود دارد مانند این مکان قفس موش که می خواهیم برویم و بیرون برویم هر روز.
من به آنجا می رفتم زیرا بله ، آنها سوابق جالبی داشتند ، من می خواستم بشنوم که چه رکوردهایی برای گوش دادن جالب هستند ، اما همچنین به این دلیل که می دانستم با کسی که می شناسم روبرو خواهم شد و سپس آن شخص می گوید ، 'اوه ، آنجا وجود دارد این اتفاق جالب اتفاق می افتد ما باید به این کار برویم یا باید بعداً این کار را انجام دهیم. 'در غیر این صورت ، ما هیچ ایده ای نداریم.
کریس براون فن زیپ فن
مایک دی اگر آنها در شهر نیویورک بزرگ نشده باشند ، هیچ یک از موفقیت های آنها ممکن نبود. هنگامی که آنها نوجوان بودند ، هیپ هاپ تازه شروع به شکوفایی کرده بود و به نظر می رسید همه دستی در کار خلاقانه دارند.
این یکی از اصلی ترین مواردی بود که ما سعی کردیم در کتاب توضیح دهیم و نشان دهیم این است که ما فقط می توانستیم آنچه را که ساخته ایم بسازیم زیرا ما در این زمان مشخص که همه این چیزهای باورنکردنی و هیجان انگیز بودیم ، به عنوان این بچه ها در شهر نیویورک بزرگ شدیم اتفاق می افتد ، او ادامه می دهد. همه این هنر در حال ساخت بود ، همه این سوابق باورنکردنی مانند ESG ، Liquid Liquid و 'Plant Rock' که تولد هیپ هاپ است ، از نیویورک در حال بیرون آمدن بودند. اتفاقات خیلی زیادی رخ داده است. اگر ما الان نوجوان بودیم ، همه اینها را همیشه در تلفن های خود داشتیم ، بنابراین این یک چیز کاملاً متفاوت بود.
Ad-Rock chimes in ، به این معنی که وقتی ما بچه بودیم ، شما مجبورید دوستان شخصی خود را به صورت فیزیکی پیدا کنید تا چیزهای جدیدی پیدا کنید و درباره چیزهای جدید صحبت کنید. در حالی که امروز ، شما احتمالاً در خانه خود تنها هستید ، با دوستان خود صحبت می کنید ، و چیزهای جدید را پیدا می کنید.
مایک دی موافق است ، و این تصادفی و تصادفی بود ، درست است ، زیرا شما باید مکان خاصی را بروید و نمی دانستید کدام یک از دوستان شما چیزی برای بررسی دارد. اکنون ، شما به مدت دو ثانیه در تلفن خود چک می کنید و به کار بعدی می پردازید.
yesi ortiz عشق و هیپ هاپ
خوشبختانه برای آنها ، Beasties در دوره ای ظهور کردند که اوضاع بیشتر شبیه به هم بود. آنها به طور مستمر مجموعه ای از چالش های جدی را برای کشف چیز بزرگ بعدی ارائه می دادند. اگر این گروه در سال 2020 تشکیل شده باشد ، آنها هنوز متقاعد نشده اند که Beastie Boys حتی ممکن است.
از طرف تلنگری ، اگر MCA هنوز زنده بود ، ممکن است یکی از صریح ترین گروه های سیاسی هیپ هاپ قرن 21 باشد.
قبل از مرگ MCA در سال 2012 ، او قبلاً راهی برای روشنگری جستجو کرده بود. او به نپال سفر كرد ، با دالایی لاما ملاقات كرد ، كنسرت آزادی تبتی را راه اندازی كرد و واقعاً در صدد رفع اشتباهات خود بود.
در حدود زمان سر خود را بررسی کنید همانطور که آد راک در فیلم یادداشت می کند ، در سال 1992 منتشر شد ، MCA در حال کاوش در همه چیز بود.
چرا فارل ویلیامز صدا را ترک می کند
وی گفت هیچ مرزی وجود ندارد که وی علاقه ای به عبور از آن نداشته باشد. او کاملاً در حالت تحول بود. او در حال سفر به دنیا ، اسنوبرد از هلیکوپترها بود ، در نپال کوهپیمایی می کرد - هرچه بود ، بیرون رفت و در مورد آن اطلاع پیدا کرد. فیلم ، موسیقی ، بودیسم ، ملاقات با مردم در همه جا در همه جهان مختلف.
در یکی از لحظات احساسی تر در داستان پسران Beastie ، آد راک هنگامی که در مورد دوست مرحومش صحبت می کند شروع به پاره شدن می کند. آنها آهنگ Sure Shot مربوط به سال 1993 را برجسته می کنند ارتباطات بیمار که در آن MCA رپ می کند ، من می خواهم یک چیز کمی بگویم که مدتهاست گذشته است / بی احترامی به زن باید اتفاق بیفتد / به همه مادران و خواهران و همسران و دوستان / من می خواهم عشق و احترام خود را تا آخر پیشکش کنم .
خط به نوعی روش او بود که می گفت ، ببین ، ما حرفمان را پیچیدیم. ما آن موقع نابالغ و زن ستیز بودیم و می خواهیم این را به شما جبران کنیم. با شعله ور شدن دنباله های MCA ، پیروی از Mike D و Ad-Rock راحت تر بود.
در سال 1999 یا بیشتر ، سیاسی بودن خیلی جالب نبود ، Jonze به DX می گوید. آدام [یاوچ] شروع به صحبت در مورد اینکه چه اتفاقی در وودستاک [99] رخ داده است وحشتناک است و اینکه گروه ها باید ارتقا پیدا کنند و امنیت بیشتری داشته باشند ، در این جشنواره ها و نمایش ها مراقب زنان باشند. در آن زمان هیچ هنرمند دیگری در این مورد صحبت نمی کرد. واقعاً تکان دهنده بود.
چرا fetty wap یک چشم خراب دارد
مایک دی اضافه می کند ، ما در اتاق پشتیبانی نمی شویم. اینطور نبود ، ‘اوه بله! خوشحالم که بالاخره کسی آن را گفت. ’همه ما باید در مورد آن صحبت کنیم زیرا این اتفاق می افتاد ، اما هیچ کس نمی خواست در مورد آن صحبت کند. هیچ کس نمی خواست اعتراف کند که این اتفاق می افتد.
آد راک می گوید ، بله ، کاملا. بودن در کنار آدام یاوچ و گفتن حرف هایی که او زد ، موضع گیری علنی برای من الهام بخش این بود که 'اوه ، شما می توانید شوخی های گریه کنید و همچنین به مردم اهمیت دهید و به جایگاه خود در جمع احترام بگذارید ، پلت فرم برای گفتن چیزها و مردم گوش خواهند داد. 'آیا آنها گریه می کنند یا نه ، من نمی دانم. او همیشه الهام بخش بود - مثل اینکه اگر یاوچ قادر به انجام آن باشد ، من هم می توانم آن را انجام دهم.
در حالی که MCA به معنای جسمی ممکن است از بین رفته باشد ، اما میراث او ادامه دارد. در طول جوایز موسیقی MTV Video Music 1994 ، تغییر دهنده شخصیت MCA ، Nathanial Hornblower ، که ادعا می شد عموی سوئیسی MCA است ، به دلیل R.E.M صحنه را خراب کرد. جایزه مرد ماه را برای بهترین کارگردانی انتخاب می کرد. لحظه ای بود که آنها - و نه مایکل استیپ - هرگز فراموش نخواهند کرد.
مایک دی می گوید ، به یاد دارم که یکی از دوستان مایکل استیپ خیلی زود بعد از اینکه فهمید چه خبر است ، به من [در مورد واکنش او] گفت. فکر می کنم او با عجله هورنبلور عجیب شگفت زده شد. در حال حاضر ، او فکر کرد که این خیلی خنده دار است ، اگرچه من شنیدم که افراد دیگر در برادران وارنر روان نیستند.
پسر سولجا از کاپوت نیست
Ad-Rock قطع می کند ، آیا نمی خواهید از واکنش ما در برابر عموی لعنتی یاوچ که چنین کاری می کند ، مطلع شوید؟ من فکر می کنم این داستانی است که هیچ کس دیگری در مورد آن صحبت نمی کند. من مثل این بودم ، ‘یاوچ! عموی لعنتی شما چه می کند؟ »او مثل این بود ،« نمی دانم! »این فقط اتفاق افتاد. این اولین و آخرین باری است که دایی او با ما در نمایش های جایزه لعنتی حاضر شده است.
