تاریخ انتشار: 5 جولای 2015 ، ساعت 11:44 ق.ظ توسط رونالد گرانت 4.0 از 5
  • 3.50 رتبه بندی جامعه
  • 14 رتبه بندی آلبوم
  • 7 به آن 5/5 داد
امتیاز خود را ارسال کنید 14

R&B مدرن ، بیش از هر زمان دیگری ، یک عالم کوچک موسیقی مدرن است: یک مونتاژ mishmash از سبک ها و زیر ژانرهای بیشتر از اینکه هرکدام از ما بپذیریم که می توانیم روز به روز پیشرفت کنیم. Chris Brown’s Hip Hop Soul و موسیقی باشگاهی ترکیبی با تزریق EDM ؛ مناظر صوتی آخرالزمانی ، سیاسی-اجتماعی ، سنگین پیام ژانل مونا ؛ و آرزوهای عاشقانه کلاسیک و در عین حال عصر جدید Miguel. همه آنها به همان اندازه قسمتهایی هستند که می دانیم R&B در هزاره جدید است. بنابراین جای تعجب است که یکی از بهترین آلبوم های سال ژانرها از یک دو نفره جایگزین روح مستقر در LA ، که یکی از آنها به طور غیر مستقیم مفهوم روابط ، اروتیسم و ​​اشتیاق در موسیقی R&B را به چالش می کشد و به نظر می رسد؟ اگر چنین است ، سعی کنید بیش از حد درگیر حیرت خود نشوید. Ego Death لایه های بیشتری به آن دارد.



کاملاً آلبوم مفهومی سنتی نیست ، اما به دور از انبوهی از آهنگهای تصادفی و غیر مرتبط ، Ego Death یک LP از صداقت ، صراحت صریح برهنه و خواستگاری عاشقانه است. یک موسیقی خاص و محرمانه و شگفت آور وجود دارد که از قضا روان است. فانک تاریک و کثیف که با سازهای چسبناک و پر روح همراه است ، بی نظیر با آواز مبهم و مبهم Syd tha Kyd منطبق است. سید و باند با دو قسمت Just Sayin / I Tried ، در مراحل مختلف جدایی فرو می روند. در اولین حرکت ، سید به طور حیله گرانه عاشق سابق خود را با اعلام اینکه - بدون هیچگونه قطعیت - می داند ، عاشق سابق خود را پاره می کند ، با تکرار اینکه دیگر دوستت ندارم تمام شد و تمام شد. قسمت دو متوجه می شود که او تقریباً ابراز تأسف شدید نسبت به پیامدهای یک رابطه می کند. همین صداقت خود را به آرزوی شدید و عمیق ، عفونی ، سامبا فانک Goic با کمک Vic Mensa ، تردی های کند آهسته Get Away و فضای چربی و ته دختر تبدیل می کند.



اما در پایه و اساس آن Ego Death همه عناصر آلبوم استاندارد ارتباط R&B را دارد: یک مرد جلوی کاریزماتیک در عین حال دارای نقص احساسی (زن در این مورد) ، شعرهای شهوت زیرک و در عین حال خشن ، و گاهی عدم اطمینان ، و موسیقی فوق العاده تحریک کننده برای پشتیبانی از همه اینها. این عناصر به ویژه در Affair Affair بهتر به هم می پیوندند ، زیرا صدای شرم آور سید که خواسته های غالب او را به طعمه خود می پوشاند ، با بستری از فانک وسوسه انگیز تاریکی پوشیده شده و باعث ایجاد یک علامت عظیم واقعی آلبوم می شود. در حالی که آهنگ بعدی ، Something’s Missing ، نمایانگر طرف دیگر بازی است: هشدار نسبت به عاشق شدن خیلی جوان.






همه اینها در جلسات جلسه مانند جو جمع شده است Ego Death ، که از بسیاری جهات نسخه جهانی آلت است وودو توسط D’Angelo. این امکان را برای بسیاری از بازی های شیطنت آمیز فراهم می کند که شنوندگان از احاطه در آنها بدشان نمی آید. R&B و روح اینترنت از اینکه در جنبه های جنسی وابسته به عشق شهوانی ، الهام گرفته از ایده ، زندگی کنند ، نمی ترسند. کلید موفقیت این فرمول ، اولاً ، تلاش های سید تاید برای هدایت شهوت خوانندگانی مانند ماروین گی ، R. کلی و D'Angelo در حساس ترین لحظات آنها است. ثانیا ، توانایی سید در خوشحالی از کاستی هایش به جای تلاش برای قرار دادن ماسک بر درد و اشتیاق به هدف مورد علاقه اش. و سرانجام ، اینترنت به عنوان یک واحد پاکت را فقط به حدی فشار می دهد که کار را خیلی طولانی نکند ، و به ذهن شنوندگان اجازه می دهد تا شعله ای شرورانه بریزند ، پس از اینکه مسابقه را به این آرامش بر روی جعبه فشار دادند.



به عنوان Frank Ocean’s کانال نارنجی قراردادهای R&B را به روش خود به چالش کشید ، مرگ مرگ آلبومی است که هم به طور خاص برای عصر رسانه های اجتماعی شنوندگان موسیقی مناسب است اما هم زمان غنی و مملو از سنت های روح و موسیقی R&B در گذشته است. هر آهنگ در حال عبور عمیق تر و عمیق تر در روح شنونده است. بدون اینکه منفی ، تیره و تار باشد بدون اینکه جایی نزدیک به افسردگی باشد بدخلق است. و حتی با توجه به اینکه R&B این روزها hodgepodge است ، اینترنت ثابت می کند که آنها شایسته فضای برجسته ای در آن موسیقی موسیقی هستند .