مک میلر - نقد زنانه الهی

• 4.22 رتبه بندی جامعه
• 9 رتبه بندی آلبوم
• 6 به آن 5/5 داد

مک میلر برای یک خواننده رپ که در ابتدای کار خود توسط کلیشه ها گیر افتاده بود ، کار فوق العاده ای در براندازی انتظارات از نظر موسیقی انجام داده است. جوانی حباب دار از K.I.D.S. شکل گرفته به تجسم درون نگرانه از تماشای فیلم با صدا خاموش و به زودی چهره معتاد به مواد مخدر در مدرسه جدید (که محبوبیت او زمانی به راحتی به اوج همکلاسی های خود کندریک لامار می رسید) در خودش عقب نشینی کرد. او علایق جدیدی پیدا کرد: او شروع به تولید ضربات فریب آمیز هوشمندانه زیر لری فیشرمن کرد. او داستانهای شبح آتش سوزی را به عنوان دگرگون کننده تغییر قدم خود ، توهم توماس ، رپ کرد. و بیشترین مربوط به انتشار جدیدش ، موسیقی جاز را منتشر کرد شما EP به عنوان Larry Lovestein & The Velvet Revival. در حال حاضر ، با ریختن نام های مستعار ، شخصیتی کاملاً هوشیار و عاشقانه ، عاشق 24 ساله ستاره پاپ آریانا گراند به عنوان گورو عشق بازگشته است تا همه چیز را در مورد ما بیاموزد الهی زنانه .

این س theال را به وجود می آورد: آیا کسی در واقع تعریف مک میلر از زن الهی را خواسته است؟ پاسخ منفی قاطع است - اما این کم نیست. هیچ کس به خصوص برای سرودهای روزانه جستجوی ارشد خواننده رپ پیتسبورگ در سال 2010 ، مجموعه ای از سفرهای اسیدی در سال 2013 ، یا تولید خارج از برادوی که سال گذشته GO: OD AM یا با این وجود همه آنها ثابت کردند که رپر یک نیروی پیوسته خلاق است. او به یک تولید کننده الهام بخش تبدیل شده است و روش های جدیدی برای استفاده از صدای متراکم و دائمی خود پیدا کرده است ، و کشش واضح و خواب آلودگی خود را بیشتر توسعه می دهد. او با صدای خود ریسک کرده و با آزمایش بی وقفه خود ، اکنون با ارائه مختصرترین و متمرکزترین پیشنهاد خود تا به امروز بازگشته است. با این حال ، از آنجا که هیچ کس منتظر افشاگری های مک در مورد الوهیت زنان نبود ، رپ بود که پرونده خود را از طریق چشم اندازهای بدیع و بینش بی اساس بسازد.

این خیلی بد است که نوشتن مک طی سالها به طور یکنواختی حفظ شده است (علی رغم درخشش در پروژه های گذشته مانند چهره ها ) او هنوز هم خیلی زیاد به تروپ های مشترک اعتماد می کند و برای بیرون رفتن از خودش تلاش می کند. شاید او در تلاش برای اسرار اسرار فرم زنانه نباشد ، اما همچنین کاری بیشتر از درک وجود آن از یک فاصله راحت انجام نمی دهد. از بی گناهی بی ادبانه مقدمه تا کنایه مالیخولیایی از مونولوگ اختتامیه ، مک میلر الهی زنانه یک پایان نامه در مورد شهوت است زیرا مربوط به عشق است ، اما شهوت احمقانه نیست و عشق به گوشه گوشه خود دامن می زند ، به صورت پراکنده در قالب اعترافات یک طرفه در آهنگ اول یا دوئت با آریانا در قسمت مورد علاقه من ظاهر می شود . اما حتی در آن زمان ، عشقی که در این آهنگ ها نشان داده شده است واقعاً ثابت کردن ایده آل Mac برای زیبایی است. با تمام شایستگی هایش (و بسیاری هم دارد) ، الهی زنانه قادر به برجسته کردن هر نوع بلوغ از طرف مک میلر نیست. او آموخته است كه نقش های متعدد خود را به عنوان تهیه كننده رپ / خواننده-تقدیر بهتر بازی كند ، اما لحظاتی كه به داستان سرایی او بستگی دارد تقریباً تحت فشار ذاتی فرو می پاشد.

این آلبوم زمانی کار می کند که مک برای تولید لایه لایه خود جایگاه عقب را بگیرد. وقتی او اجازه می دهد تا آهنگ های زیبا و سرسبز نفس بکشند ، روایت کهنه او بی نتیجه می شود. پس زمینه های شلوغ تأثیرات مدرن تر بلوز جاز را با نام تجاری Donnie Trumpet جلب می کند و مک را با کلیدهای چشمک زن ، ارکسترهای جاروبرقی (مجهز به تارهایی که دانشجویان از جولیارد بازی می کنند) و گروه های کر سر به فلک می کشد. عناصر روانگردان کارهای گذشته او وجود دارد و همچنین ضربات ظریف را تغییر می دهد و در جهت های غیر منتظره لکه دار می شود. شیپورها در Stay به اطراف پرش می کنند و به آن جالب می دهند ، در حالی که Skin بلافاصله حرکت را به سمت داخل تغییر می دهد و آن را صمیمی تر می کند. تمایل تازه مک برای بازی با ساختارهای آهنگ (نگاه کنید به: GO: OD AM Perfect Circle / God Speed) کاملاً درک شده است. این تنظیمات کاملاً ارگانیک و در عین حال جذاب به نظر می رسند ، حتی اگر برخی از موارد مانند دیگر قطعه اصلی سیندرلا که دارای یک چرخش فوق العاده دوست داشتنی از Ty Dolla $ ign است ، به دلیل مشکلات گام برداشتن ، مانع ایجاد شوند.

از این ویژگی ها با دقت بیشتری نسبت به سایر آیه های Mac استفاده می شود. کندریک ، علیرغم ماهیت رقابتی تاریخی خود ، آوازهای پشتیبان خاطره انگیزی را برای نزدیکان فوق العاده God Is Fair ، Sexy Nasty فراهم می کند ، در حالی که CeeLo Green ظاهر می شود تا تولید اثیری از قبل We را به یک برجسته برجسته برساند. توالی یابی تمرکز اختصاصی این نیمه عقب را ترجیح می دهد ، با نوستالژی Planet God Damn بازی کردن رویاهای ایده آل سیندرلا و پیگیری ، Soulmate ، به دلیل همان مهار درون نگرانه ، موفق می شود.

واضح تر بگویم ، این آلبوم فقط جنسیت نیست - اما قطعاً همان جایی است که بدون عذرخواهی شروع و به پایان می رسد. دیدگاه مک با مونولوگ یک بیوه راضی که زندگی خود را به عنوان یک خانه دار سخت کوش بازگو می کند ، به اوج خود می رسد و به نظر می رسد این رویای آمریکایی او باشد. اما به نظر می رسد که مک به جای بررسی آن مفهوم تاریخ دار برای نقص و شایستگی های احتمالی ، آن را در حد صحیح ارزیابی کرده است. قابلیت شنود در بالاترین حد خود است ، اما خود نوشتن آن هنوز هم کم رنگ است. دوروتی دیگر در کانزاس نیست و سیندرلا وقتش تمام می شود. این کلیشه ها برای زنده نگه داشتن افسانه های او ضروری هستند. در بهترین حالت ، مک صادقانه است: ما در دوره نوجوانی و تغییر مسیر بودیم / بله ، من به آن توجه کردم / اکنون هرگز آسان نبوده است بی رحمانه می شود / کمی درد بیشتر که فقط موسیقی بهتر است. حلقه نامزدی سوراخ جیب های او را می سوزاند در حالی که دخترش او را بخاطر جنس کورکورانه اش تنبیه می کند. مک بدون از خودگذشتگی تعهد ، راحتی کسی را می خواهد که از ابتدا او را بشناسد. اما در بدترین حالت ، او در تلاش است تا ارزش تولید غالب و روایت نسبتاً دو بعدی خود را دستکاری کند.